دوست داشتنت..

مثل شعله‌ای فرا گرفته وجودم را..؛

و حتی یاد دوستت دارم هایت،
سرمای وجودم را گرم می‌کند

در این وانفسای سرمای پاییزی..
پس کنارم بمان، که لحظه ها؛

برای دوست داشتنت بی‌تابند..
بمان و تکیه گاهم باش..

تا با خیال آسوده، با خاطری امن،
سر بر شانه‌‌ی مهرت بگذارم..

تا هرگز تجربه نکنم بی سرپناهی را..
تا برنگردم به روزهای تلخ تنهایی..

ببین چقدر دوست داشتنت زیباست..!
هربار از تو مینویسم،

بی اختیار شعر می‌شوی به دفتر و قلمم..
و من این زیبایی را

این کاملترین جمله‌ی عاشقانه را
با هیچ چیز در این دنیا عوض نخواهم کرد..

آری..
آغاز ، دوست داشتن است....!