حال شنبه ها دست کمی از غروب های تلخ جمعه ندارد
گویا دختریست فقیر که عاشق شاهزاده ی شهرش شده!! همانقدر تلخ همانقدر غیرقابل باور...
آه چه بگویم از عصر های شنبه اگر بدون ایوان و چای قندپهلو و البته با یک یار جانی سر میشوند...
به گمانم شنبه با معرفت ترین دختر هفته است که هم بغض جمعه شده 
نمیدانم شاید هم جمعه از دل بی قرار دختر مهربان خبر دارد که پیشواز غروب هایش آهنگ بی کلام وغمگینی را زمزمه میکند...و شبش را آماده ی قدم های استوار اما خسته ی شنبه میکند
... شاید هم او معشوقه ی پیکاسو باشد که از درد عشق در عین تلخ بودن وفاداری را فریاد میزند.... تابلویی عریض با اسبی سفید و سایه ای با قامت بلند سیاه.....
اما من شنبه را دختری رویایی میدانم که سازش تانگو،خیالش زلف یار و موهای پریشانش بهترین رقصنده های اسپانیا را به رقص میکشاند ... 
من نمیدانم کی میشود شنبه را سربه راه و آرام ببینم اما ای کاش دیر نشود زیرا مارا غروب های جمعه بس است....