وقتی به تو فکر میکنم !

همه ی وجودم را

فرا می گیرد ؛

این حس نحس نداشتنت . . .

لعنتیِ خانه تکانی ترس خانه تکانی همیشه بود خستگی از آن همه کار امّا امسال

فرق دارد خانه تکانی مصادف میشود با زنده شدنِ خاطراتی که برای دفنِ شان در

زیر گرد و غبارِ اتاقم جان کنده ام خاطراتی که به زور و زحمت در لا به لایِ کتاب هایم

پنهانشان کردم بگویند تنبل ، بی حوصله...! می پذیرم قبول امّا از ترس این روزهایم

چیزی به زبان نمی آورم این عید فرق دارد... مَنی که دل دل میکردم برای دَم عید ها

اِمسال انگار غمِ تمام عالم روی قلب یخ زده ام تلنبار شده مَنی که روز شماری

میکردم برای تحویل سال این روزها از گذر واسپین روزهای اِسفند فرار میکنم چون

این را خوب میدانم که تحویل سال نو یعنی هشدارِ اینکه یک سال دیگر گذشت امّا

باز هم تو نیستی یک سال پیر تر یک سال خسته تر یک سال دور تر...

اصلا ميدوني وقتي عاشق گلي شدي ، ديگه ميخواي باغبان اش خودت باشي ! ميدوني وقتي يه پسر عاشق ميشه
خيلي ضعيف ميشه ، هميشه حسادت ميكنه
حسادت هم كه در عشق خيلي قشنگه !
بعدش هم كه واژه غيرت مياد وسط ، دخترهم خوشش مياد و هم احساس امنيت ميكنه !
اصلا ميدونين چيه ؟
اين حس تعلق و خواستن خيلي عجيبه !
ميخواي فقط لبخندش سهم خود خودت باشه ...
ديگه روي تك تك حرفاي كه ميزنن درباره اش حساسي
اصلا همون حس خودخوري !
اون موقع اس كه درگير يه حسي شدي و چشم هاتو ميبندي و ديگه نميخواي بيدار بشي ! اين حس همون
عشقه ، يه جور جادوي قديميه ، از همان جادو هاي كه كنترول ادم رو به دست ميگيره ، البته خودت هم خوشت مياد ها .... اينجاست كه بايد بگم ! من اسمان رو دوست دارم !
چون در اون اسمان ، ماه زندگي ميكنه !

و با آمـدنت دنیـــــایـــم را عوض کردی

آمدی ...
آری درست است که دیر آمدی
اما آمـــدی ...

آمـــدی و با آمــدنت به واژه زندگـــی رنگ و معنای جدیدی بخشیدی ...

مهربــــــــانم آمـدی
اما بمان ...

بمان که با ماندنت جانـــی تازه بگیرم
بمان که ریشه هایم تـاب و تحمل رفتن را نـدارنـد ...

آرام جانــــــم ، گرچه نمیدانی ...

اما بمـان و بـدان که عاشــــــــقانه
دوستت دارم

دلتنگی آدم را به خیابان میکشد
دلتنگم؛ و مردم نمیفهمند
قدم زدن گاهی
از گریه کردن غم انگیز‌تر است…!